Brjótumst inn til góðs...</h1> <article> <h1>Brjótumst inn til góðs...</h1> <p>Sun, 05 Oct 2008 18:00:50 GMT</p> <p>Blessuð og sæl. Fyrirsögnin að ofan er reyndar bara mitt skaup á landssöfnun rauða krossins 'göngum til góðs' yfir helgina. Vaknaði við það á laugardagsmorgni að það var bankað uppá hjá mér og svo heyri ég einhverja manneskju koma inn. Ég stekk framm á boxerunum einum klæða vel sjúskaður með hárið einsog brjálaður vísindamaður og þar stendur ung og mjög löguleg kona með söfnunarbauk. Hún hefur séð að einhver var heima og ætlaði ekki að missa þennan séns. En hvað gerir maður ekki fyrir börnin í Afríku og jú, kvennfólkið okkar, og gaf henni lausa klinkið mitt.<br /><br />Maður ætlaði nú að vera hörku duglegur að blogga í sumar en einhvernveginn gerði maður það ekki. Sleppum þessari endalausu upptalningu af afrekum og iðjuleysi yfir sumarið og segjum bara að ég hafi haft það ágætt. Var búinn að ákveða að vera hérna í vetur en fékk ekki vinnu í rækjuvinnslunni einsog ég vonaðist eftir. Ekki spes vinna þar á ferð en launinn eru víst dúndur, fyrir utan að fara á sjóinn. Var meira að segja farinn að hlakka til að heyra einhvern Bubba telja upp fyrir mér endalausa rækjurétti (þeir sem muna eftir myndinni Forrest Gump með Tom Hanks vita hvað ég tala).</p><p>En allavegana, ef maður er bara að fara að finna vinnu sem gefur jafnvel af sér hér og í borginni þá get ég alveg eins verið í Reykjavík. Búinn að sakna strákana og afrekana þar mikið og hvíði fyrir áframhaldandi einmannaleika í jafn köldum og dimmum vetri og hér á landi. Búinn að pakka niður draslinu mínu og legg af stað til Babylon Rvk á morgun, mánudegi. Núna í vikunni var Tommi vinur minn ekki með nein verkefni í vinnunni í gangi og heimsótti mig í nokkra daga. Inn á milli misheppnaðar atvinnuleitar var mikið gert af ekki neinu og draslmatur og piparsveinalíf í gangi. Tommi fór svo aftur til Rvk á laugardaginn og fylgi ég honum eftir í fyrramálið.<br /><br />Samt sem áður hefur maður kynnst lífinu á Króknum on the inside og á líklegast eftir að heimsækja svæðið miklu oftar í vetur en maður hefur gert síðustu ár. Þá er bara málið að draga eins mikið af strákunum með, enda hafa þeir heimsótt mann nokkrum sinnum yfir sumarið. Mér finnst líka fyndið að í hvert sinn sem maður snéri aftur heim uppí Skarð eftir ferð til Reykjavíkur þá fékk maður þessa home sweet home tilfinningu. En hún verður að bíða í bili og maður sættir sig við að flytja aftur í stofuna til pabba. Skilst að það sé kominn nýr ísskápur í eldhúsið og þá fær maður kannski einhvern svefnfrið fyrir suðinu á næturnar (ég sver það ég hefði verið löngu búinn að rífa allt hárið af hausnum af mér af geðveiki ef ég væri ekki að safna í dreadlokka:p)<br /><br />Já sem minnir mig á það, þá er maður loksins eftir 2-3 ára hársöfnun að fara að láta verða af því. Mjög fín stelpa (og mjög ódýr) ætlar að flétta saman fyrir mig lokkana svo maður getur gengið um með tákn styrkleika Júdasarljónsins:). Og þið sem haldið að maður sé að fá sér dredda einungis af því Bob Marley er svo cool með dredda skjátlast innilega (en Bob Marley var auðvitað maðurinn sem kynnti mann fyrir dreddum, það er ekki spurning). Hinsvegar er það hin mjög svo heillandi Rastafari hreyfing, sem jú Marley var partur af, ástæðan fyrir að maður vilji bera þetta fashion statement. Nú geta allir kvennmenn, sem aldrei hafa getað látið mig og minn ákvörðunarrétt um minn líkama í friði, hætt að fara í mínar fínustu með bauli um að raka á mér hárið. Því miður vil ég bara vera samkvæmur sjálfum mér og mínum smekk, en ekki eftir þeim röddum sem eltast við það sem er 'inn' í dag samkvæmt tískustöðlum. Er ekki tíska líka það ómerkilegt fyrirbæri að það þurfi að skipta því út reglulega haha? Ég kýs stíl framm yfir tísku. Takk fyrir mig.<br /><br />Áður en ég dett í ritgerð hér um mitt eigið ágæti ætla ég að ljúka þessu af og þakka öllum á Króknum sem hafa skreytt tilveruna manns í sumar. Og engar áhyggjur, ég kem aftur;)<br /><br />Helgi.</p> </article> <article> <h1>Sveitin mín!</h1> <p>Tue, 17 Jun 2008 16:00:20 GMT</p> Góðan dag. Ég hef ekki bloggað síðan fyrir næstum ári. Kaldur, dimmur og þungur vetur er búinn að skyggja yfir mann en maður andar létta þegar það er komið sumar. Ég ákvað að bremsa mig úr stressinu og efnishyggjunni í borginni og flytja út í sveit yfir sumarið. Afi minn var hestabóndi og hreppstjóri á Suðárkróki í Skagafirði og eigum við ennþá bæinn hans Skarð, sem er þar sem ég bý núna.<br /><br /><p align="center"></p><br />Ég er að vinna sem flokkstjóri í blómahópi við garðyrkjudeild Skagafjarðar sem er mjög rólegt og fínt. Er aðalega með stelpur í hópnum og erum að gróðursetja blóm og fleirra til að gera bæinn fallegri fyrir augað. Ég var fyrst flokkstjóri í sláttuhópi og eftir fyrstu vikuna sem minnti helst á góða grínmynd var ákveðið að setja mig yfir blómahópnum, sem ég var mjög sáttur með;) Eftir það er vinnan búin að virka einsog léleg grínmynd eftir hlé, semsagt einsog í sögu og fékk meira að segja svarta fjólu í hausklútin frá garðyrkjustjóranum fyrir vel unnin störf við blómabeðið á kyrkjutorginu. <br /><br /><p align="center"></p><p align="left"><font size="1">80 þúsund kr. orfið sem ég keyrði yfir og dróg með undir bílnum út á götu. Það var bara minningin ein einsog þeir orðuðu í áhaldshúsinu:p</font><br /><br /><br />Veðrið í skagafirði er með ólíkindum. Þær 3 vikur sem ég hef verið hérna eru aðeins búnir að vera 2 slæmir veðurdagar en annars fínt og oft mjög gott veður. Sólinn er ekki jafnfeimin hér á norðurlandi og í Reykjavík. Það sem er ennþá svalara er að mér finnst einsog skýjamyndun sé miklu fallegri hér en í borginni. Stundum er það einsog allur himininn sé risastórt málverk með littla bleika skýjahnoðra en ekki þessu þungu blautu gráu ský sem maður er vanur. Svo veit ég ekki afhverju en mér finnst líka, kannski því maður er það norðarlega á hveli jarðar, að skýinn taka á sig kúpta mynd og stíga upp frá einum sjóndeildarhring með sveig yfir allann himininn og fara aftur niður að gagnstæðum sjóndeildarhring. Mjög ljúft á föstudagskvöldi að horfa á með einn kaldann í hendinni á stól úti á palli þegar það er miðnæturlogn úti á túni.<br /><br />Ég er búinn að fá tvær heimsóknir úr bænum síðan ég kom hingað. Í fyrra skiptið heimsótti mig hann Gaui sem var með mér í nemendaráði síðasta vetur. Hann kom með tvo frændur sína einn laugardaginn og tékkuðum við á feitum hádegisverði hérna á Króknum. Seinna skiptið heimsótti mamma mig á leiðinni á bíladaga með öllu mótorhjólagenginu sínu. Ég var að hella uppá kaffi og klár með kex og kleinur þegar 8 manna leðurklæddur hópur á öskrandi Harley hjólum komu rennandi í hlað. Mjög fyndin sjón, miðaldra fólk í spaced-out samfestingum að hoppa og skrækja á túninu að taka myndir einsog túristar á leiðinni á Akureyri8|<br /><br />Ég er aðeins búinn að tékka djammið hérna sem er fínt. Það er bara einn bar sem allir fara á sem heitir Mælifell, kom mér á óvart hvað hann var stór að innan. Með sjoppu og matarsölu við inngangin (finnur rjúkandi pizzalykt um leið og maður labbar inn), tvo bari, dansgólf, svið, setusvæði og pool borð og sófa á efri hæðinni. Ég þekki ekki mikið af liði hérna en kannast við nokkra. Helgi Sæmundur er gamall kunningi af Króknum, var í rappdúett með sameiginlegum félaga okkar, og er hann búinn að vera duglegur að kynna mann fyrir djamminu hérna, dragandi mann í eftirpartý og læti. Það er ekkert betra en eftir djamm sem lokar á skynsamlegum tíma að enda í heimahúsi með fólki sem er enn í stuði og hanga úti í bakgarði og horfa á morgunsólina lita upp Tindastól (sem er btw á okkar landi;))<br /><br />Það vildi líka svo skemmtilega til að ég rakst á gamlan vin að nafni Tryggvi sem var í sama flokk og ég þegar maður var að vinna í kyrkjugörðunum fyrir nokkrum árum. Labbaði bara óvænt í fangið á manni þegar hann mætti á mælifell eitt föstudagskvöldið. Reyndar má segja að ég hafi hitt á einhverja fortíðardrauga úr Rvk hvert einasta skipti sem ég hef mætt djammið, hvort sem það var fólk sem maður var að vinna með eða í skóla eða eitthvað. Nú er bara að bíða eftir að strákarnir heima kíkja á mann í heimsókn, og núna er Cesar vinur okkar fluttur aftur til Íslands eftir 6 ára búsetu í Bandarikjunum, á enn eftir að hitta þann andskota eftir að hann lenti:)</p><p align="center"></p><p align="left"><br />En næstu helgi er víst sveitaball og opið tjaldsvæði í gangi á Hofsósi og það á víst að vera the bomb. Það er á laugardeginum 21.júní og jónsmessunótt, bjartasta nótt ársins og sumarsólstöður. Geirmundur gamli mun sparka fjörinu um á félagsheimili Hofsóss og djammelskandi lið úr öllum nærliggjandi sveitum vera á svæðinu. Ég er mjög spentur fyrir þessu dæmi, ekki alltaf sem er hægt að skála á tjaldsvæði björtustu nótt ársins efst á norðurlandi, getur vel verið að sólinn yfirgefi mann ekki alla nóttina!<br /><br />Annars fyrir utan þessar fréttir er maður bara rólegur á því, búið að vera hálf einmannalegt í einverunni. Eina sem ég eiginlega geri á daginn er að vinna og á kvöldin annaðhvort leita að félagsskap á msn, lesa bækur eða skoða dvd. Það vonandi breytist seinna í sumar ef maður fær fleirri heimsóknir úr borginni eða kynnist fólki almennilega hérna:p En þetta blogg dugar í bili og bæ í bili.<br /><br />Helgi</p> </article> <article> <h1>Gone Hollywood!</h1> <p>Fri, 07 Sep 2007 09:38:36 GMT</p> <p>Góðan daginn og takk fyrir síðast! Það hefur mikið vatn runnið til sjávar síðan ég bloggaði seinast. Sumarið er liðið og ég hætti í flokkstjóravinnunni viku fyrr til að hlaupa í skarð hjá Saga Film. Tommi félagi minn var að vinna á settinu hjá Saga Film við tökur á nýrri seríu af 'Stelpurnar' fyrir Stöð 2. Hann fór til Danmerkur og reddaði mér plássi sem runner/cater á setti. Þetta var mjög erfitt en mjög spennandi og skemmtilegt starf. 12 tíma vinnudagar, á harðaspretti allan daginn að sækja eða skila hinu og þessu, reddingar, versla og undirbúa fyrir tökur. Þetta var auðvitað lægst setta staðan á settinu en man, þetta er bransi sem ég fíla. Stundum tók maður að sér önnur verkefni einsog að redda aukaleikurum, hringja í fólk sem maður þekkti til að vera statistar, vera crowdcontroller og stoppa umferð á meðan tökum stóð og meira að segja hljóp maður sjálfur í eitt aukahlutverk. Fékk að kyssa Kötlu, eina aðalleikkonuna, á kinnina í einu atriði:p Þetta verður sýnt einhverntíman vetur skilst mér og hlakkar mig mikið til að sjá þetta.</p><p>Anyways, þá er skólinn byrjaður aftur og við Tommi erum einsog áður í nemendaráði og sjáum alfarið um videoupptökur og videovinnslu fyrir nemendafélagið. Maður er líka búinn að kaupa sér bíl fyrir veturinn og farinn að kíkja aftur á æfingar. Ég leit við í Mjölni á Brasilíska Ju Jitsu æfingu og ætla að vera að æfa þar í vetur, um að gera að byrja á þessu aftur. Maður er farinn að sakna þess að svitna og púla. Enda er ekki hægt að sitja á hakanum þegar tvíburabróðir manns er á fullu að læra Kyokushin Karate stílinn í Japan og er búinn að taka þátt í sínu fyrsta móti. Hann lenti í þriðja sæti (til hamingju með það! í milljónasta skipti:p) og fyrir áhugasama er hægt að tékka bloggið hans <a href="/helgi84" target="_blank" title="Óli Kyokushin">hér</a>. Einsog ég heft sagt áður er þetta mest viðurkenndi Karate stíllinn í heiminum og aðeins af því hann er í byrjendaflokki þá eru littlar hlífar notaðar. Annars eru fljúgandi rotspörk heimsþekkt í þessum stíl og meira skemmtilegt brutal shit:)</p><p>Annars nær það ekki lengra í bili, eigiði góðan dag, föstudag!</p><p>Helgi.</p> </article> <article> <h1>Betri Heimur Frammundan...</h1> <p>Thu, 19 Jul 2007 19:20:20 GMT</p> <p><strong>Miðað við gestatölu bloggsíðunar minnar finnst mér ég skulda lesendum hennar nýja færslu, þótt að sá lesendahópur sé ekki stór. Ég hef ekkert bloggað síðan í vor (og ritstíflan hlaðist upp einsog kannski sést) og áður en minn innri maður fer á stjá og tjá sig þá langar mig að segja það nýjasta sem er að frétta af tilverunni:</strong></p> <p>Það varð ekkert af ferð til Aþenu með Frikka félaga mínum í vor, komst aldrei af hugmyndastiginu, og núna nýlega urðum við Bjarni vinur minn að beila á fyrirætlaðari utanlandsferð seinna í sumar. Það er samt varla hægt að kvarta, þótt þetta sumar sé búið að vera hálf viðburðalaust, því að útlandasólinn og hitinn hefur í staðinn heimsótt okkur. Ég er búinn að vinna sem flokkstjóri hjá garðyrkjuhópi Mílu, fyriritæki Símans, í sumar með nokkra unglinga undir manni og í vínbúð kringlunnar á laugardögum. Engar útilegur, bústaðaferðir eða sumarástir hafa átt sér stað en hey, sumarið er þó ekki enn liðið;) Í haust mun ég halda áfram námi við fjölbrautarskólann við Ármúla þarsem við Tommi munum halda áfram að gegna embætti margmiðlunarráðs við videoupptökur og myndbandavinnslu. Okkur er farið að hlakka mikið til þeirrar áskorunar að toppa okkur sjálfa frá síðasta vetri með afþreyingarvideo af viðburðum og félagslífi skólans ásamt Árshátíðar annáls 2008 sem við erum þegar byrjaðir að skrifa fyrir og skipuleggja. Óli bróðir minn fær ekki nóg af udon núðlum og fór fyrr í sumar aftur til Japans og í þetta skipti til að leggja stund á Kyokushin Karate. Þetta er einstakur Karate stíll og hefur oft verið nefndur "eini Karate stíllinn sem virkar" af þeim MMA bardagamönnum sem líta hrokafullum augum á hefðbundnar bardagalistir. Hann kemur aftur heim til Íslands í desember ef honum áskotast ekki að vera lengur, og er það á sama tíma sem einn af betri vinum okkar, hann Cesar, ætlar að sækja landið heim. Þannig bara góðir tímar frammundan.</p> <div style="text-align: center"></div> <p>Svo er maður líka á næstunni að fara að brjóta blað í sögu sinni sem sjálfstæður einstaklingur og festa kaup á bíl. Valið stendur aðalega á milli Toyota Aygo eða Yaris, eitthvað lítið og hentugt fyrir skólakrakka einsog mig.</p> <div style="text-align: center"></div> <p>En einsog ég sagði fyrir ofan þá er búið að vera lítið að gerast í mínu efnislega lífi uppá síðkastið en sömu sögu er ekki hægt að segja um hið andlega líf. Einhverra hluta vegna finnst mér ég standa á tímamótum sem sálarvera, sem maður gerir alveg reglulega, en mér finnst ég taka meira eftir því núna. <strong>Bara vegna þess að maður á heima á Íslandi, hefur nóg að borða, fasta atvinnu, skjól til að sofa ásamt góðri fjölskyldu og ástvinum, þá er maður í hópi 8% ríkustu manna í heimi.</strong> Þessvegna er ekki hægt að vorkenna sjálfum sér mikið en ég viðurkenni að uppá síðustu misseri hef ég fundið fyrir einhverri depurð, biturleika og ögn reiði sem ég hef ekki skil á. Það þarf ekki endilega að vera neikvætt því auðvitað skiptast á skin og skúrir. Einnig vil ég segja að eftir reynslur einsog þær neikvæðu tilfinningar sem ég nefndi hér á undan þá finn ég oftast einhverja leið til að sættast aftur við sjálfan mig og aðstæður og finna fyrir gleði, hamingju og þakklæti fyrir því sem mér var gefið í lífinu og fyrir lífið sjálft. Það er satt að á þungum tímum er alltaf mikill léttir að vita af öðrum í sömu aðstöðu eða jafnvel verri, en ekki vegna þess að maður sjálfur "sleppur betur". Heldur er tilgangurinn vitneskjan um að maður er ekki einn í heiminum og að læra að vera þakklátur fyrir tækifæri og gjafir lífsins sem ekki allir eru svo heppnir að hljóta eða koma auga á. <strong>Einsog sagan um fátæka manninn sem kvartaði sig sárann yfir að eiga lélega og slitna skó, en aldrei framar eftir að hann hitti fótalausa manninn.</strong></p> <div style="text-align: center"></div> <p>Til eru margir spádómar um heimsendi og lofsöngvar um betri heima fyrir fólkið á jörðinni. Hvort það mun standast einn daginn getur maður persónulega ekki sagt til um þótt að hugmyndirnar eru vissulega fallegar og áhugaverðar. <strong>En eitt sinn heyrði ég að það verður heimsendir í hvert sipti sem einhver maður deyr, því að með honum deyr heill heimur.</strong> Það sem gerist á hinu innra er allt svo miklu meira og merkilegra en fólk gerir sér grein fyrir eða pælir í. Það líf, þau tækifæri, það samferðafólk, sú upplifun, tilvera, tilfinningar, túlkun, hugmyndir, skoðanir, persónuleiki og reynsla sem hver og einn á er endalaus heimur og nær langt yfir þá efnislegu tilveru sem við þekkjum fyrir framan nefið á okkur. Einn daginn mun þetta enda hjá hverjum og einum þarsem það skilyrði fyrir að fæðast í heiminn er að deyja. Maður verður að taka því sem gefst og nota það sem maður hefur. Ég óttast ekki dauðan þótt að maður sé ekki tilbúinn að deyja því ég trúi að líkaminn er aðeins holdgervingur sálarinnar, allavegana í því lífi sem maður lifir nú um sinn.</p> <div style="text-align: center"></div> <p><strong>Sagt er að lífið sé ferðalag en ekki áfangastaður og þessvegna eigi maður að njóta þess.</strong> Við hverja lífsreynslu og upplifun sem mér áskotnast þá finnst mér þessi orð verða sannari og sannari. Maður er alltaf of upptekinn við að reyna klára hitt og þetta bæði í vinnunni, skólanum, og velferðarkapphlaupinu, en stundum þarf maður að bremsa sig af til að líta í kringum sig og dást af dýrðleikanum. Til að setja þetta upp sem skólabókardæmi; þá á maður að halda sig við hámarkshraða þegar ekið er um þjóðveginn úti á landi til að geta notið útsýnisins og náttúrufegurðarinnar. Ekki keyra einsog vitleysingur til að komast fyrr á áfangastað því þá missir maður af útsýninu. Maður kannski skilur þessa pælingu og þetta dæmi betur svona hlið við hlið þegar maður minnist auglýsingu umferðarstofu; <strong>liggur þér lífið á?</strong>;)</p> <p align="center"></p> <p><strong>Allt sem á sér upphaf á sér endi, og trúi ég að upphafið á sér stað í endinum.</strong> Eins manns dauði er annars manns brauð, þegar lirfan deyr og verður að púpu lifnar við fallegt fiðrildi, og að sjálfsögðu byrjar nýtt ár þegar hið liðna er horfið í aldana skaut. Á einhvern hátt finnst mér ég sjá þetta í einu og öllu. Einsog þær neikvæðu tilfinningar sem hafa angrað mann uppá síðkastið eru jákvæðar að því leyti að manni lýður betur á eftir, eru hreinsandi, og finnst að maður hafi lært eitthvað. Kannski er þetta partur af því að fullorðnast, finna fyrir ábyrgð og þroskast því lífið heldur alltaf áfram. Og einhvernveginn finnst mér ég alltaf upplifa minn innri mann, einsog maður raunverulega er á bakvið grímuna, þegar þessi skúrir ganga yfir, og það er jákvætt. Það verður allt aftur spennandi og mætir maður ferskur til leiks að nýju. Þetta gengur yfir endurtekið í lífinu og hver veit nema að eftir þetta líf tekur við nýtt líf, í endalausu ferðalagi sálarinnar, manns eigin persónulega heimi að hinu æðsta markmiði? Allt sem er, endurnýjar sig. Það má finna þetta allstaðar í öllu, og hvað þá með þann heim sem við þekkjum öll og lifum í saman? <strong>Neikvæðir hlutir einsog styrjaldir, ofbeldi, hatur, einstaklingshyggja, samkeppni og valdabarátta þurfa að eiga sér stað einsog niðurbrot sem miðast af því að byggja heiminn upp aftur betri en áður.</strong> Er það kannski sá heimur sem okkur er lofað í spádómum um betri tíma þegar illska og grimmd hefur náð hámarki? <strong>As it was in the beginning; so shall it be in the end? Mun heimurinn endurnýja sig og þroskast, kemur hið raunverulega manneðli í ljós? Lærum við þá loksins að viðurkenna æðri máttarvöld, bera virðingu og tillitssemi fyrir hvort öðru og elska móður jörð og náttúru?</strong></p> <p align="center"></p> <p>Í mínum augum eru þessi hjól lífsins á svipuðu ferðalagi þótt stærðargráðan á milli er mikil.</p> <p>Þegar ég byrjaði á þessari bloggfærslu þá hafði ég ekki hugmynd um að skrif mín færu svona mikið út í dauðann, en maður veit aldrei hvert snjóboltinn stefnir þegar hann er byrjaður að rúlla. Ég vona að lesendur hafi ekki áhyggjur eða óttist þetta málefni. Ég hef heyrt gagnrýni á gömlum austurlenskum hugmyndafræðum þarsem svokölluð "dauðadýrkun" á sér stað, einsog t.d. hjá japönskum samurai hermönnum. <strong>"Að hafa dauðan ávallt í huga" kann kannski að hljóma einsog dauðadýrkun en ef spáð er lengra þá er tilgangurinn lífið sjálf en ekki dauðinn. Ef menn myndu hugsa svona öllum stundum, þá gera menn sér grein fyrir dauðleika sínum sem hjálpar þeim að sættast við hann og það sem meira er, njóta lífsins til fullnustu.</strong> Til þess þarf að nýta öll tækifæri sem bjóðast sem gera lífið og hjartað betra. Sjálfur er ég er ekki kennari heldur nemandi í hinum raunverulega skóla lífsins, og ég er að hugsa um að halda áfram að læra...</p> <p align="center"></p> <p><a href= "http://i45.photobucket.com/albums/f89/rawai/124_8267.jpg"></a></p> <p> Bið að heilsa og kveð að sinni...</p> <p align="center"><strong>Helgi Spirit</strong></p> </article> <article> <h1>Vorpróf og Sumarvinna, Florida og Aþena?</h1> <p>Thu, 03 May 2007 15:31:33 GMT</p> <p align="left">Góðan daginn, eða ég vona þið eigið góðan dag. Smá uppfærsla á raunveruleikalífi mínu fyrir þá sem eru að tékka þessa síðu. Skólinn er búinn og vorprófin eru í fullum gangi, hlakka til þegar það lýður yfir og sumarið tekur við.</p> <p>Ein af þeim ástæðum afhverju ég get lifað á þessu landi án þess að sálin mín frosni alveg er sumartíminn. <strong>Glampandi gluggaveður, varmi í lofti og gróðurlykt, syngjandi fuglar, chill vinna og regluleg innkoma, ábyrgðarlausir frítímar, ilmurinn af garðgrillinu og seiðandi vínandi, stelpurnar brúnar og sætar og allir í góðu skapi.</strong> Þetta er hnotskurnin sem ég bíð eftir á hverju ári frá september til maí.</p> <p><strong>Svo er skítblanki maðurinn einnig búinn að redda sér sumarvinnu og verð ég að vinna í fastegnadeild hjá Mílunni sem er dótturfyrirtæki Símans. Ég vann þar 2001, 17 ára gamall, í garðyrkjuhópi sem sér um viðhald á lóðum Símans og mun maður taka upp þráðinn í sumar sem flokkstjóri.</strong> Það verður gaman að sjá hvernig maður á eftir að standa sig með nokkra unglinga í eftirdragi. Svo er árángurslausa atvinnuleitin síðustu vikur farinn að borga sig því ég er líka kominn með helgarvinnu í vínbúðinni í kringlunni. Sem sagt, nóg að gera.</p> <p>Annars er allt ágætt að frétta. Þrátt fyrir að lífið er ekki alltaf æðislegt þá er maður sáttur, einsog við vinirnir erum búnir að ala með okkur, alltaf að sjá jákvæðu hliðina sama hve mikill skítur skeður. Óli bróðir minn er með Japanska vinkonu, Yoko, í heimsókn frá Tokushima og er hún búin að vera hérna í nokkrar vikur og verður til 1.júní. <strong>Japanir eru með eindæmum kurteisir, agaðir, hjálpsamir og duglegir.</strong> Maður má ekki kíkja í ísskápinn nema hún stekkur til og fer að elda máltíð fyrir mann, sem er mjög óvenjulegt fyrir þetta piparsveinaheimili. Á daginn þegar maður kemur heim er búið að vaska upp og taka til og ég veit ekki hvað! Það liggur við að maður skammist sín, maður virkar svo latur og þurftafrekur í þessu ástandi, en hey, ég vil ekki brjóta á öðrum menningarheimum;)</p> <p>Svo er líka að frétta mögulegar útlandaferðir. <strong>Markmiðið er að ferðast til Florida ef örlögin leyfa í sumar. Mig langar að heimsækja Cesar vin minn í Tallahassee, og chilla með honum í hans lífi og tilveru. En fyrir utan það þá getur verið að maður sé að fara að skella sér nokkra daga til Aþenu núna í lok maí:p</strong> Málið er að Frikki vinur minn og Gummi félagi hans eru að fara á einhvern evrópumeistaraleik í fótbolta. Persónulega er ég steingeldur á fótbolta og hef engan áhuga að laga það. Þeir eru báðir öryrkjar og vantar tvo aðstoðarmenn með sér til Aþenu, og notabenne, <strong>flug og gisting eru fríkeypis!</strong> Það er ekki slæmt fyrir jafnblankan mann einsog mig, og fyrir utan allt ódýra áfengið og flottu skemmtistaðina þá er Aþena mjög merkileg borg og heilmikið hægt að sjá ef maður vill svala menningarþorsta sínum (kallinn líka búinn að vera í listasögu í vetur og læra ýmislegt um gríska byggingarlist). Frikki vill endilega fá aðstoðarmenn sem hann þekkir vel persónulega og svo býr maður líka yfir reynslu eftir að hafa unnið lengi á sambýli. En ef af þessari ferð verður hjá manni þá verður það miklu meiri skemmtun hjá okkur strákunum en vinna og hlakkar mig til að sjá hvort maður geti ekki tekið smá forskot á sólina.</p> <div style="text-align: center"></div> <div style="text-align: center"><strong>Á góðri stund síðasta sumar.</strong></div> <p align="center">Það er ekki lengra í bili, próflesturinn tekur við núna...</p> <p align="right"><strong>Helgi.</strong></p> </article> <article> <h1>Páskafríið</h1> <p>Tue, 03 Apr 2007 15:02:01 GMT</p> <p>Jæja það er komið páskafrí og best að gefa sér tíma í þessa dagbók hérna. Maður er ennþá atvinnulaus en ég vona ég fái símtal bráðum þar sem mér er boðið að koma og vinna þar sem ég er búinn að sækja um, annars bara sækja um meira. Og ekki nema tvær vikur eftir af kennslu í skólanum, sem er gott því þá fer þetta að verða búið en slæmt því þá þarf maður að fara að taka lokasprettinn! ég vona þetta reddist, einsog allt saman.</p> <p>Mikið að gerast frammundan. í skólanum er kosningavika væntanleg þarsem kosið verður í nýtt nemendaráð, hlakka til að sjá það. Vona að við Tommi höfum verið það vel metnir að við verðum aftur valdir í video-ráð, enda þegar farnir að brainstorma næsta vetur hvernig við ætlum að hafa video-inn og árshátíðar annálinn.</p> <p>Vorið er farið að sýna sig (kannski ekki í dag en jæja) og gleður það hjartað í manni. Að vera í útlöndum snýst ekki alltaf um djamm og ódýran bjór, heldur gott veður. Menn einsog ég þurfa á sólinni, hitanum og bjartviðrinu að halda:p</p> <p>En ég veit ekki meira hvað ég get deilt hérna með mér í augnablikinu þannig ég ætla að fara að fá mér eftirrétt hérna í páskamat hjá mömmu. L8er...</p> <p>Helgi hinn helgi.</p> </article> <article> <h1>MISSION COMPLETE! we did well soldiers...</h1> <p>Fri, 09 Mar 2007 11:53:04 GMT</p> <p>Ok halló aftur, það gleður mig að sjá ykkur, vonandi gleður ykkur að sjá mig:) Síðan ég bloggaði síðast hefur mikið vatn runnið til sjávar. Maður andar léttar í dag því allt brjálæðið í skólanum er gengið yfir. Árshátíðinn var í síðustu viku og er líf okkar Tomma búið að snúast í kringum rassagatið á því í heila tvo mánuði.</p> <div style="text-align: center"></div> <div style="text-align: center">"Prófstuldar nemandi" tekur á SWAT liðsmönnum</div> <div style="text-align: center">með vel völdum kung fu move-um</div> <p>Okkar hlutverk var jú að setja saman árshátíðar annál 2007 og fékk áhugi og ástríða að ráða ferðinni. Sem betur fer fengum við að heyra hjá fólki að þetta væri einn besti annáll sem þau höfðu séð og gladdi það okkar littlu hjörtu og veikburða hendur. Enda erum við búnir að plata fullt af fólki með okkur í þetta og oftar en ekki einu sinni höfum við verið að keyra um út í sveitir nálægt Rvk, húkka í svarta skógi og skríða um öskjuhlíðinni með myndavélar og læti á hvaða tíma sólarhringsins sem er allt frá fallegum vetrardögum til 10 stiga frostnótta. Við leigðum meira að segja littla flugvél til að fljúga yfir Rvk og Esjuna fyrir byrjunar skotin þarsem intro tittlar renndu yfir skjáinn. Við vorum með uppryfjunarkafla í gangi í annálinum þarsem gamalt efni frá önninni var sett saman og sýnt ásamt grín sketchum inná milli. Fjaðrirnar í hattinum voru líklegast byrjunarsketchin og lokasketchin þarsem tvær mini-stuttmyndir voru látnar tvinnast saman. Ein sagan var sú af langhlaupara sem fékk það mission frá skuggalegum skógarverum að færa FÁ nemendum annállinn á dvd disk með því að hlaupa yfir allt landið endilangt og sigrast á hættum á leiðinni. Í seinni sögunni tókum við fyrir og skaupuðum mál sem kom upp á síðustu önn þarsem nokkrir krakkar tóku sig til og reyndu að ræna prófum í lokuðu herbergi í skólanum. Til að gera atriðið en mikilfenglegra en málið var í raun lentu "prófstuldar" hetjurnar okkar í miklum riskingum og þurftu að berjast við vopnaða víkingasveit og lið af Ninjas til að koma verkefni sínu í gegn. Einsog ég sagði áður lögðum við mikla vinnu í þetta og er þetta eitt það mest "action packed" video verkefni sem ég hef haft heiðurinn á að standa að ásamt frábæru fólki. Enda sagði formaður nemendafélagsins, sem var búinn að dæla peningum félagsins í verkefnið okkar, að á tímabili lá við að hann táraðist þegar hann sá að þessir peningar höfu ekki farið til spillis. Þetta var svaka show og allir voru ánægðir með það, og á ákveðnu tímabili annálsins stoppuðum við Tommi annálinn af til að geta hoppað uppá svið með læti til að hypa salinn meira upp. Davíð Ingi vinur okkar í nemó sem hjálpaði okkur mikið við verkefnið tók þátt í því enda var það hans karakter sem kom hlaupandi inn í salinn með annálinn eftir að hafa sigrast á hinum illu öflum í intro sketchinum.</p> <p>En svo er önnur saga að segja í kringum félagsmálinn. Við Tommi fengum hugmynd um að það væri löngu kominn tími til að FÁ ætti sitt eigið frumsamið lag með frumsaminn texta, sem er eitthvað sem enginn annar skóli hefur gert skilst mér (víst til fullt af "cover" lögum hjá versló). Við fengum fullt af fólki með okkur í þetta, jafnt tónlistarfólk skólans sem og sigurvegarana ú rsöngvakeppnunum okkar. Í sömu viku og árshátíðinn var þá voru þemadagar skólans "árdagar" haldnir og með því var FÁ með útvarpsstöð í gangi. Fékk lagið mikla spilun þar og held ég að hugmyndinn okkar um að skapa trend sé á góðri leið og mun þetta lag vera spilað mikið á böllum FÁ um ókominn ár. Enda endaði líka annállinn á því að við komum öllum á óvart með að sýna tónlistarmyndband sem við tókum við það. Þessi pylsa í rúsínuendanum fékk líka að njóta sín á rás2 þegar við strákarnir mættum í viðtal að kynna árdagana og spila lagið um leið. Nú stefnum við á að reyna að fá lagið í spilun á annaðhvort flass fm eða fm95.7, enda er þetta lag mjög vandað og útvarpsvænt. Ekki slæmt miðað við lítið land einsog Ísland og sérstaklega þegar langmest úrval laga í spilun er færibandaframleitt drasl úr smiðju "tyggjóklessu-ameríku". Lagið er blanda af hip-hop, rock og pop og er hægt að finna í því rapp, söng, live hljóðfæri auk rafmagnsgítars sólo.</p> <p>Jámm, ég veit þetta er löng færsla en núna fyrst eftir að árshátíðin er búinn get ég tjáð mig opinberlega um þennan annál sem mikil leynd er búin að hvíla yfir. Ég varð að koma þessu frá mér, þetta er búið að eiga hug okkar og hjörtu í heila tvo mánuði. Við Tommi vorum búnir að mæta í skólann upp á hvern dag síðustu vikurnar að skjóta senurnar og húkka uppí skóla í klippikompunni ("saunan" einsog ég kalla hana fyrir loftleysi og hita) langt meðfram kvöldum. Á tímabili vorum við hættir að taka eftir þegar það var komin föstudagur. En hey, þetta er ekki bara gaman heldur gefandi fyrir menn einsog okkur og mun þetta rista dýpra í sálina okkar í framtíðinni frekar en eitthver lame fyllerý og miðbæjardjamm. Ég þakka öllum sem komu að gerð þessara annáls og þeim sem höfðu áhuga á að lesa þessa bloggfærslu til enda. Guð blessi og eigiði góða helgi, ég veit ég mun gera það. Takk fyrir mig.</p> <p>Helgi.</p> </article> <article> <h1>Er ég Guð?</h1> <p>Mon, 19 Feb 2007 17:01:24 GMT</p> <p>Ég er allavegana spámaður, því ég var að spá, er ég Guð?</p> <p>Byrjum á byrjuninni. Nafn mitt er Helgi sem er dregið af hugtakinu "heilagur maður". Ég gæti þessvegna verið Helgi hinn helgi. Áður en ég held áfram vil ég koma á frammfæri að Alpha og Omega merkir upphaf og endir. Helgi getur einnig merkt sunnudagur og laugardagur, sem eru fyrstu og síðustu dagarnir í vikunni og einsog ég sagði áður, Alpha Omega. Einnig eru frídagar tengdir fæðingu, dauða eða upprisu sonar Guðs nefndir helgidagar. Er ég helgur? Er ég upphaf og endir, Alpha og Omega? Er ég sunnudagur og laugardagur eða heilagur maður? Er ég Guð?</p> <p>Nú spyr maður sig, en ég veit ekki... Það kemur allt í ljós kannski einn daginn ef ég fæ vitrun að ofan um að breiða út boðskap og framkvæma kraftaverk. Einsog sagt er þá eru vegir Guðs órannsakanlegir.</p> <p>Helgi hinn helgi.</p> <p> p.s. kallinn bara kominn með eiginn banner á síðina, check it b4 u wreck it!</p> </article> <article> <h1>Og lífið heldur áfram...</h1> <p>Tue, 13 Feb 2007 09:02:47 GMT</p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif"><font size= "1"><span>Okey langt síðan maður hefur bloggað. Best að blogga smá núna. Síðan síðast hefur mikið vatn runnið til sjávar. Mike vinur okkar Óla og Bjarna frá Ameríku, sem við kynntumst í Thailandi, kom í viku heimsókn núna í lok janúar. Það var mjög gaman og virðist einsog maður upplifi alltaf Ísland uppá nýtt þegar maður er með úlendinga í heimsókn. Einnig kom Bjarni vinur okkar á sama tíma frá suður-Ameríku og var líka gaman að fá hann.</span><span> </span></font></font></p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif"><font size="1"><span>Það er búið að vera brjálað að gera í skólanum og mestmegnis útaf félagslífinu. Við Tommi erum að vinna hörðum höndum í árshátíðar annálinum 2007 sem verður sýndur á árshátíðinni 1.mars. Svo var söngvakeppni FÁ í síðustu viku. Við Tommi erum líka búnir að vinna í video-intro, viðtöl við keppendur og upptökur fyrir söngvakeppnina. Jámm, video vinnsla er erfið, tímafrek og mikil þolinmóðisvinna en þetta virðist vera eina slíka vinnan af fáum sem ég er tilbúinn að leggja mig allan fram við og reyna að gera vel. Grunar að það kallist að eltast við ástríðuna.</span><span> </span></font></font></p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif"><font size= "1"><span>Annars er ekkert meira merkilegt í fréttum, nema jú það að í fjórða skiptið á minni ævi beinbraut ég manneskju og það í gær. Einsog með öll fyrri dæmi var það slys og ekkert alvarlegt. Hún Nína sem er með mér í nemendaráði var að pikka gervi-fight í gær og sló til mín á sama tíma og ég lyfti hnéinu. Endaði það með því að hún kýldi í hnéið og úlnliðsbrotnaði greyið. Hún er þekkt fyrir slysfarir og kom þetta því engum á óvart. En þetta var auðvitað óhapp og allt í góðu. Þegar ég talaði við hana í gær snérust samræðurnar meira um það hve mikið við ætlum að detta í það og skemmta okkur í bústaðaferð um mánaðarmótinn sem við ætlum í með vinum okkar úr skólanum.</span><span> </span></font></font></p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif"><font size="1"><span>Ég held ég láti þetta duga í bili og egiði góðan dag frammundan!</span><span> </span></font></font></p> <p><span><font face="arial,helvetica,sans-serif" size= "1">Helgi.</font></span></p> </article> <article> <h1>Spá í heiminn</h1> <p>Tue, 16 Jan 2007 13:47:52 GMT</p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif" size="1">Ég er í heimspeki í FÁ. Það var lagt fyrir okkur að skila inn bloggfærslu á þriðjudögum um heimspekilegar hugleiðingar. Hana má finna hér til hliðar, raunverulega ætlað heimspeki kennaranum mínum, en whatevah...</font></p> <p><font face="arial,helvetica,sans-serif" size= "1">Helgi.</font></p> </article> <article> <h1>Sagan endalausa...</h1> <p>Tue, 09 Jan 2007 17:15:26 GMT</p> <p><font size="1">Jólafríið var gott letilíf, snúa sólarhringnum við, borða mikið, glápa á dvd og hanga með vinum. Fyrsti skóladagurinn var í gær og það er gott að fá smá reglu aftur. En nei, núna í nótt fór ég 6 ferðir á klósettið til að æla, og í dag ligg ég uppí sófa með kók að hanga í tölvunni, same old same old...:( Svo var ekki gaman að ég var vakinn í dag þegar það var hringt í mig frá lögreglunni og ég beðinn að koma niður á stöð útaf eitthverju máli að gefa skýrslu, nafnið mitt kom upp í eitthverri rannsókn. Það batnaði strax hálftíma síðar þegar strákarnir sem eru með mér í nemendaráði hringdu hlægjandi og sögðust hafa verið að gera í mér símaat:p Það var mikill léttir og auðvitað hefur maður húmor fyrir þessu hehe.</font></p> <p><font size="1">Svo er mikið að gera frammundan hjá videoráði, við Tommi erum að fara að hella okkur í árshátíðarannálinn sem við erum búnir að vera að brainstorma í jólafríinu. Söngvakeppninn er líka á dagskrá og árdagarnir, og að ónefndri perumyndinni sem við erum að klippa. Þetta tekur af manni mikinn tíma við hliðina á náminu, en ég held ég spjari mig. Enda fékk ég 3 einingar síðustu önn fyrir félagsmálastörf, sem er það mesta sem maður fær fyrir nemó, og er ég sáttur við það. Ætla pottþétt að leika þann leik aftur þessa önn.</font></p> <p><font size="1">Svo skráði ég mig líka í leiklistarhópinn sem er að fara að sýna eitthverja uppfærslu á árdögunum. Ég nenni ekki að vera að leika eða eyða miklum tíma í það, en bauðst til að skrifa handrit að leikriti. Ég fiffaði til eitthverja hugmynd og punktaði hana á blað. Sú hugmynd var funduð með leikurunum sem eru að fara að sjá um leiklistarhópinn og viti menn, áðan fékk ég email um að hugmyndinn var samþykkt! Ég er mjög spenntur yfir því, þetta er nýtt og spennandi tækifæri og vona ég að það gangi vel. Allir í leiklistarhópnum fá 3 einingar fyrir þátttöku sína og er það ekki slæmt að hözzla <strong>6</strong> einingar útá nemó og leiklistarhópinn, enda er þetta eitthvað sem er sniðið fyrir mann einsog mig, ekki eitthvað viðskipta- eða lögfræði dæmi.</font></p> <p><font size="1">En yo, nú þarf ég að skrifa uppkast af handritinu og læt gott heita í bili;)</font></p> <p><font size="1">Takk fyrir mig, Helgi.</font></p> </article> <article> <h1>Halló aftur!</h1> <p>Thu, 04 Jan 2007 18:17:18 GMT</p> <p>Góðan daginn eða kveldið, hvort sem hentar ykkur betur þessa stundina. Ég hef ákveðið að reyna að byrja aftur að blogga á nýju ári og vona ég að ég haldi mig við þann vana. Til að byrja með er hægt að finna smá annál um árið 2006 hjá mér (og annálinn um 2005 einnig) hérna til hliðar. Læt það gott heita í bili, takk fyrir mig.</p> <p>Helgi.</p> </article> <article> <h1>Natialia Martin</h1> <p>Thu, 27 Jul 2006 04:31:52 GMT</p> <p>Góðan daginn. Mun þetta vera fyrsta bloggfærsla mín á þessari ágætu síðu. Ég hef verið tregur að byrja aftur að blogga síðan ég kom frá Thailandi því erfiðast er jú að taka fyrsta skrefið. Langaði mig ekki að byrja það á týpískri bloggfærslu og kvarta undan dónaskap strætóbílstjóra eða nöldra undan rifrildum sem maður átti við fáfróðar og bitrar unglingsstúlkur í partýi um fólk einsog jú thailendinga. Mig langaði að byrja á eitthverju sem skiptir máli og þessvegna ætla ég að segja frá smá leiðinlegum fréttum sem ég fékk um daginn.</p> <p>Þarsíðasta sunnudag fékk ég email frá fósturmömmu minni í Paraguay þarsem hún útskýrði að ein fóstursystir mín, frá annarri fjölskyldu sem ég dvaldist hjá, væri dáinn. Föstudaginn áður hafði hún lent í bílslysi og látist um nóttina á sjúkrahúsinu. Hún var ekki í belti í bílnum sínum, kastaðist út og bíllinn valt yfir hana. Hún var meðvitundarlaus í fjórar klukkustundir þangað til hún fékk slæman hita sem dró hana til heiladauða þannig að vélarnar sem héldu i henni lífi voru teknar úr sambandi. Hún hét Natalia Martin og var aðeins 20 ár gömul.</p> <div style="text-align: center"></div> <p>Í Paraguay sótti ég um leyfi að vera mánuð lengur eftir að skiptinemarnir héldu heim. Þennan tíma var fósturfjölskyldan mín í fríi í Brasilíu og ég flutti inn á aðra fjölskyldu á meðan. Nati varð þá fóstursystir mín þann stutta tíma sem ég átti eftir. Hún var góð vinkona og vegna sumarfrís sátum við oft að spjalli langt framm á nótt og hjálpaði það mér mikið með spænskuna. Finnst mér leiðinlegt að geta ekki hitt hana aftur þegar ég fer einn daginn í heimsókn til suður-ameríku. Hún var svo ung og falleg og af góðri fjölskyldu og er alltaf sorglegt þegar svona hlutir gerast. En sagt er að þeir deyja ungir sem guðirnir elska og með þessari bloggfærslu langaði mig til að minnast hennar aðeins. Gakktu í friði og megi Guð blessa þig.</p> <p>Helgi.</p> </article> </main></body></html>